''ആതിര നന്നായി പാടി എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ ??''
ഒരുപാടു തവണ കേട്ട ചോദ്യമായതുകൊണ്ട് എന്ത് മറുപടിയാണ് പറയേണ്ടതെന്നവള് ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു.ഇന്ന് നല്ലവണ്ണം കരയാനാണ് ഡയറക്ടര് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.മുന്പൊക്കെ എങ്ങിനെയാണ് പെട്ടന്ന് കരയുക എന്ന് ഒരുപാടു ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ട്.പക്ഷെ എസ് എം എസ് കുറയുമ്പോള് നന്നായി കരയണമെന്ന് ഇപ്പോള് എല്ലാവര്ക്കും അറിയാം..
അവളുടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞുതുടങ്ങി...
''ആതിര നല്ല കഴിവുള്ള കുട്ടിയാണ്...പക്ഷെ ഇന്ന് ആതിരയുടെ ദിവസമല്ല എന്ന് തോന്നുന്നു....യു കുഡ് ഹാവ് ഡണ് എ ബെറ്റര് ജോബ്'''...പലയിടങ്ങളിലും ശ്രുതി പോയി.....ഡാന്സേഴ്സുമായുള്ള........... ''
കൂടുതലൊന്നും അവള് കേള്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല സ്റ്റേജിലെ കടുത്ത വെളിച്ചത്തില്പ്പോലും തീര്ത്തും അന്ധയായ പോലെ അവള്ക്കു തോന്നി...കണ്മുന്നില് തന്നെത്തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്ന ഒരുപാടു തീഷ്ണമായ കണ്ണുകള്ക്ക് മുന്നില് ഉരുകിയൊലിക്കുന്ന ദേഹവുമായി അല്പ്പം വെള്ളത്തിനായി അവള് കേണു.. ആണികളായി തലച്ചോറിലേക്ക് ആഴ്നിറങ്ങിയ വാക്കുകള് പറഞ്ഞുതീരും മുന്പേ തന്നെ തന്റെ ബോധം മറയുന്നതായി അവള്ക്കു തോന്നിയിരുന്നു.കയ്യില് നിന്നും ഊര്ന്നുപോയ മൈക്ക് താഴെവീണ് ഓഡിറ്റോറിയത്തില് ഭീകര ശബ്ദത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനികള് തീര്ത്തതറിയാതെ അടഞ്ഞു പോയ കണ്ണുകളുമായി ബോധശൂന്യയായി അവളാ നിലത്തേക്കു വീണു....
ആതിര തലകറങ്ങി സ്റ്റേജില് വീണപ്പോഴും ഡയറക്ടര് കട്ട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തതിനേക്കാള് നന്നായി പെര്ഫോം ചെയ്ത കണ്ടസ്റ്റന്റിന്റെ മിടുക്കില് അയാള്ക്കു അഭിമാനം തോന്നി.ഉല്കണ്ഠയോടെ നോക്കുന്ന ജഡ്ജസിന്റെ മുഖഭാവങ്ങള് പകര്ത്തുന്ന ക്യാമറമാനോട് ഇടയ്കിടെ കാണികളുടെ ഇടയിലേക്കും ക്യാമറ തിരിച്ചു വയ്ക്കാന് അയാള് വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.സ്റ്റേജിലേക്കോടിയെത്തിയ മറ്റു കണ്ടസ്റ്റന്റുകളും തങ്ങളുടെ മുഖത്തിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ആംഗിള് കാമറയ്ക്ക് കിട്ടാനായി മത്സരിച്ചു.ആതിരയെ സ്റ്റേജില് നിന്നെടുത്തുമാറ്റിയിട്ടും ആങ്കറുടെ ദുഃഖം കലര്ന്ന ശബ്ദം ആ ഓഡിറ്റോറിയത്തില് മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.അവളുടെ കഴിഞ്ഞ ചില പെര്ഫോമന്സുകള് ഓര്ത്തെടുത്ത ജഡ്ജസ് ആ പ്രോഗ്രാമിലെ ഏറ്റവും നിഷ്കളങ്കയായ കുട്ടിയാണ് അവളെന്നും ക്യാമറയ്ക്കുമുന്പില് ഓര്മ്മപ്പെടുത്തി.....
നേരമേറെക്കഴിഞ്ഞാണ് ആതിരയ്ക്ക് ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയത്..മറ്റു കുട്ടികളെല്ലാം അവളെ അസൂയയോടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. മോശമായ ഒരു പെര്ഫോമന്സിനു ശേഷവും എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധയും സഹതാപവും പിടിച്ച് പറ്റിയ അഭിനയത്തിന് അവളെ അഭിനന്ദിക്കാനും ചിലര് മടിച്ചില്ല.ഷോയുടെ പരസ്യത്തില് കാണിക്കാന് ചില നല്ല മൊമെന്റ്സ് കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിലായിരുന്ന ഡയറക്ടര് അമ്മയോട് അതു പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു..
അമ്മയുടെ മുഖത്തപ്പോഴും സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നില്ല മകള്ക്ക് കിട്ടിയ എസ് എം എസ്സുകളുടെ ശതമാനം വളരെ കുറവാണെന്ന് അവര് ഡയറക്ടറുടെ അടുത്ത് നിന്നും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. മകളെ എലിമിനേഷന് റൌണ്ടില് നിന്നും രക്ഷിക്കാന് വേണ്ട എസ് എം എസ്സുകള് വാങ്ങിക്കാനുള്ള പണം ബാങ്ക് അക്കൌണ്ടിലെ കുറഞ്ഞു വരുന്ന അക്കങ്ങള് കൊണ്ട് മതിയാകില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവരുടെ ചിന്തകളെ തീ പിടിപ്പിച്ചു..അവരുടെ മൊബൈലില് നിന്നും നിര്ത്താതെ ഫോണ് കാളുകള് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.. അടുത്ത ദിവസത്തെ ജീവന്മരണ പോരാട്ടത്തിനു വേണ്ടി ഓടിനടക്കുകയായിരുന്ന അച്ഛനും ഏകമകള് തന്നെ പറ്റി ഓര്ത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.....
തിരിച്ചു വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴും ആതിരയുടെ മനസ്സ് നിറയെ എലിമിനേഷന് റൌണ്ട് തന്നെയായിരുന്നു.വിട പറയുമ്പോള് പാടാനുള്ള ശോകഗാനം പാടി പഠിക്കുന്നതിനിടെ അവള് പലപ്പോഴും കരഞ്ഞു.എന്തിനാണ് കരയുന്നതെന്ന് അവള്ക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.പാട്ട് കൂടുതല് കൂടുതല് കേള്ക്കുന്തോറും താനീ ലോകത്ത് ഒറ്റപ്പെടുന്നത് പോലെ അവള്ക്ക് തോന്നി.... അമ്മ പലപ്പോഴും വന്നു മകളുടെ പ്രാക്ടീസ് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ശബ്ദത്തില് ഏറ്റവുമധികം ശോകം വരുത്താന് ഗുരു ഉപദേശിച്ച കാര്യം അവര് ഇടയ്ക്കിടെ ഓര്മിപ്പിച്ചു .....
അമ്മ ക്ലബ്ബിലേക്ക് പോയപ്പോഴാണ് അവള് തന്റെ റൂമിന്റെ വാതില് കൊട്ടിയടച്ചു കിടക്കയില് വീണു വീണ്ടും കരഞ്ഞത്..കുട്ടിക്കാലത്ത് നാട്ടിലെ കുളത്തില് മുങ്ങാം കുഴിയിട്ടത് അവള് കഷ്ടപ്പെട്ട് ഓര്മിച്ചെടുത്തു...തന്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരുടെ മുഖങ്ങളൊന്നും മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നില്ലെന്നവള് പേടിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു......പാഠപുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളുമെല്ലാം തലയ്ക്കു ചുറ്റും നൃത്തം ചെയ്തുതുടങ്ങിയപ്പോള് ബലമായി കണ്പോളകള് തുറന്നുകൊണ്ടവള് കട്ടിലില് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു .....മുറിക്കകത്ത് പെട്ടുപോയ ഒരു കുഞ്ഞു പൂമ്പാറ്റ പുറത്തെ വെളിച്ചം കണ്ടു ജാലകച്ചില്ലില് ചെന്നിടിക്കുന്നവള് കണ്ടു....അവള് മെല്ലെ എണീറ്റ് ജനലിനരികിലേക്കു ചെന്നു....പിന്നെയും നിറയുന്ന കണ്ണുകള് തുടച്ചു കൊണ്ട് ജനല് പോളകള് തുറന്നു അവളാ പൂമ്പാറ്റയെ പുറത്തേക്ക് വിട്ടു...റിയാലിറ്റി ഷോയുടെ കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങള് കേട്ട് ബധിരമായിത്തുടങ്ങിയ ചെവികള് ജാലകത്തിന് പുറത്തേക്ക് തുറന്നു വച്ചു നോക്കി... ...കാറ്റിന്റെ ശബ്ദം പോലും കേള്ക്കാതായപ്പോള് അലറിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തിരിച്ചോടി....പുതപ്പു കൊണ്ട് ദേഹം മുഴുവന് മൂടി തലയിണയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടവള് മുറിയിലാകെ പകച്ചു നോക്കി......ബെഡ് ഷീറ്റില് പ്രിന്റ് ചെയ്ത ചിത്രങ്ങളിലെ പേരറിയാത്ത ജീവികള് അവളെ നോക്കി പല്ലിളിച്ചു കാട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു........ആസന്നമായ വിടപറയലിന് ഒരുങ്ങുവാന് അകലങ്ങളില് നിന്നാരോ വിളിച്ചു പറയുന്നതവള് കേട്ടു.. അച്ഛനും അമ്മയും താനും മാത്രമുള്ള ഒരു ലോകം മാഞ്ഞു പോകുകയാണെന്ന് അവള്ക്ക് തോന്നി.. വിടപറയല് ഗാനത്തിന്റെ ശോക ശീലുകള് അപ്പോഴും ആ മുറിയില് അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ ഉന്മാദത്തില് കയ്യില് കിട്ടിയ തടിയന് പുസ്തകമെടുത്ത് അവളാ മ്യൂസിക് സിസ്റ്റത്തിലേക്കെറിഞ്ഞു...കാതിലൂടെ തുളച്ചു കയറുന്ന സംഗീതം അവസാനിച്ചില്ലെന്നു കണ്ടപ്പോള് കയ്യിലെ തലയിണ വലിച്ചെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഓടിച്ചെന്നു വിഭ്രാന്തിയോടെ ആ മ്യൂസിക് സിസ്റ്റമെടുത്തു തറയിലേക്കെറിഞ്ഞു ....ഒരുപാടു കഷണങ്ങളായി തറയില് വീണു പൊട്ടിത്തകര്ന്ന് സംഗീതം നിലച്ചപ്പോള് എന്തെന്നില്ലാത്ത ആശ്വാസത്തോടെയവള് കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....
നീളന് ബെഡ് ഷീറ്റുമെടുത്ത് എലിമിനേഷന്റെ അവസാന സീനുകളിലേക്ക് അവള് വലിഞ്ഞു കയറി.....അവളുടെ ചെവികളില് കാണികളുടെ കയ്യടികള് മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....ക്യാമറകള് പല ആംഗിളുകളില് നിന്നും ഷൂട്ട് ചെയ്തു...ഫ്ലാഷുകള് മിന്നി..ക്ലോസ് അപ്പില് പൊട്ടിക്കരയുന്ന അമ്മയുമച്ഛനും... ജഡ്ജസിന്റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്....ലോങ്ങ് ഷോട്ടില് ബന്ധുക്കളുടെ തൂവാലകള് നനഞ്ഞു കുതിര്ന്നു...ബാക്ക് ഗ്രൗണ്ടില് ശോകാര്ദ്രമായ വിടപറയല് സംഗീതം...കറക്കം നിലച്ച സീലിംഗ് ഫാനിന്റെ ചിറകുകള് അപ്പോഴും ഒടിഞ്ഞു തന്നെ നിന്നു....
അകലെയെവിടെയോ നിന്നും വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച സെലിബ്രിറ്റി ജഡ്ജിന്റെ ദുഃഖസാന്ദ്രമായ ശബ്ദം ഒഴുകി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു....
''ആതിര, ഏജ് ഫോര്ട്ടീന്.......എലിമിനേറ്റഡ് ഫ്രം ദി ഷോ........''
(സമര്പ്പണം : റിയാലിറ്റി ഷോകളില് ഹോമിക്കപ്പെടുന്ന ബാല്യ കൌമാരങ്ങള്ക്ക്.....)
.
